| خبر » سینما و تلویزیون | 19 بهمن 1388 ساعت 15:10 |
ارزيابي فيلمهاي جشنواره فيلم فجر سينماي مردمپسند حمايت دولت را ميطلبد |
سال سينمايي ايران با پايان جشنواره فيلم فجر آغاز ميشود. تا چند سال پيش، بسياري از سينماگران و مردم عادي بر اين باور بودند كه جشنواره، ويترين سينماي ايران است اما به مرور و با تغيير سياستهاي جشنواره، برخي فيلمهايي كه به سينماي بدنه تعلق داشتند و عموم مردم از آنها استقبال ميكردند، از شركت در جشنواره امتناع كردند. چون سازندگان آنها بر اين باور بودند كه فيلمهايشان اثري مردمپسند است نه جشنوارهپسند و اگر آنها فيلم خود را به جشنواره ارائه كنند حتما پذيرفته نخواهد شد بنابراين كارگردانان و تهيهكنندگاني كه روي فيلمهاي مخاطبپسند سرمايهگذاري ميكردند، راهشان از جشنواره جدا شد و جشنواره فيلم فجر بيشتر به محلي براي نمايش و رقابت فيلمهايي تبديل شد كه ميتوان عنوان ويژه و خاص به آنها داد. به همين دليل بود كه بيشتر توزيعكنندگان سينماي ايران و سينماداران چشم به فيلمهايي دوختند كه در جشنواره شركت نداشتند، اما ميتوانستند سينما را رونق بخشند. اين اتفاقات باعث شد تا اصطلاح «جشنواره، ويترين سينماي ايران است» ديگر كاربرد عملي نداشته باشد، چون فقط گاهي اوقات يكي دو فيلم جشنواره چشم توزيعكنندگان را ميگيرد و آنها را ترغيب ميكند كه روي آن فيلمها كار كنند و زودتر آنها را روانه پرده سينماها كنند. به عنوان مثال سال گذشته فيلمهاي «اخراجيها» و «درباره الي» فيلمهايي بودند كه پس از جشنواره و به مناسبت نوروز خيلي زود اكران شدند، اما آيا در جشنواره امسال هم فيلمهايي ارائه شدهاند كه بتوانند تنور سينماها را در اواخر زمستان و آغاز بهار گرم كنند؟ علي سرتيپي، يكي از مديران پخش فعال در سينماي ايران چندان به فيلمهاي جشنواره اميد ندارد و ترجيح ميدهد روي فيلمهايي كه در جشنواره حضور نداشتهاند، حساب باز كند. او پيشبيني ميكند فقط فيلمهايي مانند «به رنگ ارغوان»، «آتشكار» و «هيچ» ميتوانند در اكران عمومي به فروش مناسبي دست پيدا كنند. سرتيپي براي انتخابهاي خود دلايلي دارد؛ او ميگويد: بيشتر فيلمهايي كه در بخشهاي مختلف جشنواره حضور داشتند در بخش دولتي توليد شدهاند، بنابراين سازندگان آن چون به بازگشت سرمايه توجهي نداشتهاند بيشتر به ساختار خاص و داستانهاي ويژه فكر كردهاند در صورتي كه چنين فيلمهايي مخاطب خاص دارد و نميتواند همه مردم را جذب سينماها كند. طنز با لودگي فرق دارد محسن علياكبري، تهيهكننده سينما كه عضو هيات انتخاب و داوري جشنواره هم بود با گفته سرتيپي موافق نيست چون بر اين باور است كه سينماي ايران كلا دولتي است زيرا فيلمها يا با مشاركت دولت يا با وام دولتي ساخته ميشوند، پس نميتوان گفت فيلمهاي جشنواره دولتي بودهاند و مخاطبپسند نيستند. علياكبري در پاسخ به اين پرسش خبرنگار «جامجم» كه چرا در جشنواره امسال كمتر فيلمهاي كمدي كه مردم از آنها استقبال ميكنند، ديده ميشد؟ گفت: اولا ما فقط ميتوانستيم تعداد محدودي فيلم براي حضور در جشنواره انتخاب كنيم، به همين دليل فيلمهاي «تسويه حساب» و «پسر آدم، دختر حوا» را انتخاب كرديم تا به سينماي كمدي استاندارد توجه نشان داده باشيم. ثانيا بيشتر فيلمهاي كمدي كه تقاضاي شركت در جشنواره را داشتند، بيشتر لودگي بودند تا طنز، به همين دليل ما آنها را انتخاب نكرديم. تهيهكننده كتاب قانون افزود: البته در ميان فيلمهايي كه در بخش كاملا دولتي مانند مركز سينماي تجربي و مستند نيز ساخته شدهاند، فيلمهاي مخاطبپسند هم توليد شدهاند كه سال آينده حتما اكران خواهند شد.علي سرتيپي بر اين باور است كه دولت چند سالي است كه پايش را از فيلمهاي مردمپسند كه به سينماي بدنه تعلق دارد، كنار كشيده است و از آنها حمايت نميكند، به همين دليل تهيهكننده بخش خصوصي مجبور است فقط روي بازگشت سرمايه فكر كند. در نتيجه، بيشترين سرمايه خود را روي خريد فيلمنامه كمدي و ملودرام و بازيگران نقشهاي اصلي خرج ميكند و به عوامل فني دستمزد كمتري ميدهد و همين دليل مهمي است كه سطح فيلمهاي عامهپسند از سطح استاندارد پايينتر بيايد.سرتيپي، سينماي ايران در سال آينده را سينماي پررونقي ارزيابي ميكند؛ اما ميگويد اين رونق را نبايد به حساب فيلمهايي گذاشت كه در جشنواره به نمايش درآمدهاند. در صورتي كه معاونت سينمايي با شعار جذب مخاطب ميليوني به ميدان آمده و لازم است از سينماي بدنه حمايت كند. علياكبري هم با تمام خوشبيني كه نسبت به فيلمهاي حاضر در جشنواره دارد، ميگويد: حدود 80 فيلم تقاضاي شركت در جشنواره را داشتند كه حدود 26 فيلم پذيرفته شد اما در ميان بقيه فيلمها كه در جشنواره به نمايش درنيامدند هم آثار خوبي وجود دارد كه ميتواند سينماي ايران را زنده نگه دارد. منبع: جام جم آنلاین انتهای پیام/ |
کد مطلب : 1008


